3 oktober – 22 november 2026
Mystiek lichaam
Welkom op de Doornenhof, een vervallen villa in de jaren tachtig. Vader en weduwnaar Gijselhart (gespeeld door Kirsten Mulder) woont er samen met zijn volwassen kinderen. Eerst één, dan allebei. Op de Doornenhof vindt iedereen dat-ie opgesloten zit én dat de ander nodig opgesloten zou moeten worden.
Oerconservatief en geobsedeerd door geld en zuiverheid, staat hij lijnrecht tegenover zijn nageslacht. Dochter Magda (bijgenaamd Prul) is ongehuwd zwanger van een Joodse man en zoon Leendert keert als aidspatiënt terug uit New York. Oude wonden gaan opnieuw open. En wanneer ook nog de verwekker van Pruls baby ten tonele verschijnt, is een confrontatie onvermijdelijk…
Alle voorstellingen zijn voorzien van boventiteling in het Nederlands en Engels.
Lees verder onder de afbeelding
- Regie Koen Verheijden
- Geïnspireerd op Mystiek lichaam van Frans Kellendonk
- Tekst Koen Verheijden
- Spel Teunie de Brouwer, Kirsten Mulder, Michael Muller, Marley Verbeem
- Regie-assistentie Lisanne Pol
- Dramaturgie Thomas Lamers, Alyssa Oedit
- Kostuumontwerp Hanne Pierrot
- Scenografie Ascon de Nijs
- Geluidsontwerp Sharon Harman
- Lichtontwerp Niels Runderkamp
- Boventiteling Nederlands en Engels
Veertig jaar na de verschijning van Frans Kellendonks controversiële roman brengt regisseur Koen Verheijden het verhaal opnieuw op de planken. In zijn kenmerkende, gelaagde taal ving Kellendonk een jaar uit het leven van het gebroken gezin Gijselhart. Een gezin dat uitgroeit tot een indringende spiegel van de gepolariseerde Nederlandse samenleving aan het einde van de twintigste eeuw. En veertig jaar later is dat beeld nog verrassend herkenbaar. De familie Gijselhart wil niets liever dan bij elkaar horen, maar hoe harder ze dat proberen, hoe verder ze uit elkaar drijven.
Want terwijl we kijken naar dit ontsporende gezin, dringt zich onvermijdelijk de vraag op: denken we nou écht dat wij het als samenleving beter doen dan in Kellendonks tijd? Verheijden kiest voor een groteske, soms rauw-komische speelstijl waarin humor en ongemak dicht naast elkaar bestaan. Niet om te oordelen, maar om zichtbaar te maken hoe mensen elkaar kunnen verliezen. Juist wanneer ze proberen elkaar vast te houden.
Koen Verheijden
“Wat mij fascineert aan Mystiek lichaam is hoe het gezin Gijselhart in het klein de grote mensengemeenschap verbeeldt: op zoek naar samenhang en verbondenheid, maar steeds verder uit elkaar drijvend – en dat in die prachtige unieke taal van Frans Kellendonk. Toen ik het boek voor het eerst las, wist ik meteen dat ik deze roman naar het toneel wilde brengen. Ik wist dat het een uitdaging zou worden, maar ik wilde die ongrijpbare personages graag tot leven wekken.”